Κέντρο Αποθεραπείας και Αποκατάστασης ΑΝΑΠΛΑΣΗ

Δελτία τύπου
Ανάπλαση |
Κέντρο Αποθεραπείας και Αποκατάστασης

Λεωφ. Εθνικής Αντιστάσεως 15 & Μυριοφύτου (πρώην Αντλιοστασίου)
Ν. Ιωνία

τηλphone 210 270 2800
mailmail

ΑΝΑΠΗΡΙΑ: ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ


Kατεβάστε σε μορφή MS-Word Kατεβάστε σε μορφή PDF

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» (24-6-2001)

ΑΝΑΠΗΡΙΑ:

  • «έλλειψη αρτιότητας των οργάνων του σώματος, ακρωτηριασμός
  • έλλειψη πνευματικής ή ψυχικής τελειότητας, αρτιότητας
  • έλλειψη σε κάτι, χωλότητα, κολόβωση

ΑΝΑΠΗΡΟΣ:

  • ανίκανος για εργασία λόγω αναπηρίας, σακάτης

΄Ετσι εξακολουθούν να αποδίδουν τα σύχρονα λεξικά τους όρους «αναπηρία» και «ανάπηρος», που τελευταία ξαναγίνονται επίκαιροι, εξαιτίας της αναγκαστικής, έστω και σε επίπεδο ρητορείας, «επανάκαμψης» της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης - και κατ’ επέκταση και της χώρας μας- στην πολιτική ενός , ούτως ή άλλως, ιστορικά χρεωκοπημένου μοντέλου Κράτους – Πρόνοιας, όπως αυτό που βιώσαμε στο μεγαλύτερο μέρος του δεύτερου ημίσεως του 20ου αιώνα.

Πρόκειται για τα λεγόμενα «’Ατομα με ειδικές ανάγκες», ή, όπως εμείς προτείνουμε να αποκαλούνται, υιοθετώντας και –γιατί όχι;- ...αναπλάθοντας το σύγχρονο μοντέλο ταξινόμησης, που καθορίσθηκε από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, «Πολίτες με κινητικές και άλλες ανικανότητες ή/και ψυχονοητικές διαταραχές» .

ΑΝΑΠΗΡΙΑ Ή ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ;

Η διεθνής ταξινόμηση Δυσλειτουργιών, Ανικανοτήτων και Αναπηριών (International Classification of Impairments, Disabilities and Handicaps – ICIDH) συντάχθηκε από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WΗΟ) και πρωτοδημοσιεύθηκε το 1980. Ο σχεδιασμός και η ανάπτυξη νοσολογικών μοντέλων είναι εξαιρετικά σημαντική και απαραίτητη λειτουργία, τόσο της ιατρικής κοινότητας, όσο και της κεντρικής πολιτικής εξουσίας. ΄Ετσι διευκολύνεται γενικότερα η διάρθρωση των υπηρεσιών υγείας, η κατανομή πόρων, ο σχεδιασμός της έρευνας και ο προγραμματισμός της παρέμβασης. Η ανάπτυξη του συγκεκριμένου μοντέλου ταξινόμησης από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και η παγκόσμια αποδοχή του, με επιμέρους μικρές διαφοροποιήσεις, είναι αναμφίβολα η μεγαλύτερη μεμονωμένη πρόοδος στον τομέα της Αποκαστάστασης και ισοδύναμη, κατά την άποψή μας, με την αναγνώριση του ρόλου κοινωνιολογικών παραμέτρων στη λαϊκή υγεία, η οποία αναπόφευκτα οδήγησε στον επαναπροσδιορισμό του όρου «Υγεία», ως την «κατάσταση της πλήρους φυσικής, ψυχικής και κοινωνικής ευεξίας» σε αρμονική ισορροπία – ατομικά και συλλογικά-με το περιβάλλον, θα προσθέταμε εμείς.

Αυτή η διεθνής ταξινόμηση, υπό το φως νέων δεδομένων της τελευταίας δεκαετίας -τα οποία αποδεικνύουν τον καταλυτικό ρόλο της προσωπικής, κοινωνικής και επαγγελματικής υπόστασης του πάσχοντος στη δομή, το περιεχόμενο και τη διαδικασία της Αποκατάστασης- αναθεωρήθηκε τον Ιούλιο του 1999 (ΙCΙDH 2) και εξεδόθη, ως τελικό σχέδιο, τον Δεκέμβριο του 2000. Έτσι, π.χ. ο όρος «ανικανότητα»(«disability») έγινε «δραστηριότητα» («activity») και η «αναπηρία» («handicap») μετετράπη σε «συμμετοχή»(«participation»).

Ίσως αυτοί οι όροι να ακούγονται στον αναγνώστη ως ταυτόσημα θεωρητικά εφευρήματα. Φαίνεται σαν να παίζουμε με τις λέξεις, αφού τελικά εμφανίζονται να εκφράζουν το ίδιο πράγμα, δηλαδή την αναπηρία. Δεν είναι όμως έτσι.

Share |