ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΝΟΣΟΣ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ;
Η Νόσος Πάρκινσον είναι μία χρόνια, προοδευτική νευροεκφυλιστική νόσος του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος.
Εμφανίζεται συχνότερα σε μεγαλύτερες ηλικίες, μπορεί όμως να εκδηλωθεί και σε νεότερους ανθρώπους, ενώ προσβάλλει συχνότερα τους άνδρες από τις γυναίκες.
Η νόσος χαρακτηρίζεται, μεταξύ άλλων, από προοδευτική απώλεια των ντοπαμινεργικών νευρώνων της μέλαινας ουσίας του εγκεφάλου. Η μείωση της ντοπαμίνης επηρεάζει τα νευρωνικά κυκλώματα που συμμετέχουν στον έλεγχο και στον συντονισμό της κίνησης.
Η Νόσος Πάρκινσον, όμως, δεν περιορίζεται μόνο στο ντοπαμινεργικό σύστημα. Για τον λόγο αυτό προκαλεί όχι μόνο κινητικά αλλά και πολλά μη κινητικά συμπτώματα.
ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ;
Τα κυριότερα κινητικά συμπτώματα είναι:
- βραδυκινησία, δηλαδή επιβράδυνση και δυσχέρεια των κινήσεων,
- μυϊκή δυσκαμψία,
- τρόμος ηρεμίας.
Ο τρόμος δεν εμφανίζεται σε όλους τους ασθενείς.
Με την εξέλιξη της νόσου μπορεί επίσης να εμφανιστούν διαταραχές της στάσης, της ισορροπίας και της βάδισης, μικρά συρόμενα βήματα, μειωμένη αιώρηση των άνω άκρων, δυσκολία στις στροφές και αυξημένος κίνδυνος πτώσεων.
Χαρακτηριστικό πρόβλημα σε ορισμένους ασθενείς είναι το πάγωμα της βάδισης (freezing), δηλαδή η αιφνίδια και παροδική αδυναμία έναρξης ή συνέχισης των βημάτων. Εμφανίζεται συχνότερα κατά την έναρξη της βάδισης, στις στροφές ή κατά τη διέλευση από στενούς χώρους.
Μπορεί ακόμη να εμφανιστούν δυσκολία στις λεπτές κινήσεις των χεριών, μειωμένη ένταση της φωνής, μειωμένη εκφραστικότητα του προσώπου και διαταραχές της ομιλίας και της κατάποσης.
Η Νόσος Πάρκινσον προκαλεί επίσης συχνά μη κινητικά συμπτώματα, όπως:
- μειωμένη όσφρηση,
- δυσκοιλιότητα,
- συχνουρία, επιτακτική ανάγκη για ούρηση, νυκτουρία (ιδιαίτερα όταν η ανάγκη για ούρηση διακόπτει επανειλημμένα τον νυχτερινό ύπνο) και, σε ορισμένους ασθενείς, ακράτεια ή δυσκολία στην πλήρη κένωση της ουροδόχου κύστης,
- ορθοστατική υπόταση και άλλες διαταραχές του Αυτόνομου Νευρικού Συστήματος,
- κόπωση,
- διαταραχές του ύπνου,
- άγχος και κατάθλιψη.
Σε ορισμένους ασθενείς μπορεί επίσης να επηρεαστούν η συγκέντρωση, η προσοχή, η ταχύτητα επεξεργασίας πληροφοριών, η μνήμη, η ικανότητα σχεδιασμού και οργάνωσης και άλλες ανώτερες νοητικές λειτουργίες.
ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ;
Η διάγνωση της Νόσου Πάρκινσον είναι κυρίως κλινική και βασίζεται στο ιστορικό και στη νευρολογική εξέταση από γιατρό με εμπειρία στις κινητικές διαταραχές.
Δεν υπάρχει μία μόνο εργαστηριακή ή απεικονιστική εξέταση που να επιβεβαιώνει από μόνη της τη Νόσο Πάρκινσον.
Σε ορισμένες περιπτώσεις χρειάζονται εξετάσεις για να αποκλειστούν άλλες αιτίες παρκινσονισμού.
Η μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου χρησιμοποιείται κυρίως για τη διερεύνηση άλλων πιθανών παθήσεων και δεν αποτελεί εξέταση που θέτει από μόνη της τη διάγνωση.
Σε επιλεγμένες περιπτώσεις διαγνωστικής αβεβαιότητας μπορεί να χρησιμοποιηθεί ειδική απεικόνιση του ντοπαμινεργικού συστήματος με σπινθηρογράφημα μεταφορέων ντοπαμίνης (DaT–SPECT).
ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ Η ΝΟΣΟΣ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ;
Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει θεραπεία που να έχει αποδειχθεί ότι αναστέλλει ή αναστρέφει την εξέλιξη της ίδιας της νευροεκφυλιστικής νόσου.
Η κατάλληλα εξατομικευμένη φαρμακευτική αγωγή μπορεί, όμως, να ελέγξει αποτελεσματικά πολλά από τα συμπτώματα και να βελτιώσει σημαντικά τη λειτουργικότητα και την ποιότητα ζωής.
Με την εξέλιξη της νόσου μπορεί να εμφανιστούν κινητικές διακυμάνσεις, περίοδοι κατά τις οποίες μειώνεται η αποτελεσματικότητα των φαρμάκων, καθώς και δυσκινησίες.
Σε επιλεγμένους ασθενείς με προχωρημένη νόσο μπορεί να χρησιμοποιηθούν εξειδικευμένες θεραπείες, όπως:
- Εν τω Βάθει Εγκεφαλική Διέγερση – Deep Brain Stimulation (DBS),
- συνεχής υποδόρια χορήγηση απομορφίνης με αντλία,
- συνεχής χορήγηση λεβοντόπας με ειδικά συστήματα αντλίας.
Η επιλογή της κατάλληλης θεραπείας γίνεται εξατομικευμένα, ανάλογα με τα συμπτώματα, τις κινητικές διακυμάνσεις, τις συνοδές παθήσεις, τη νοητική και ψυχολογική κατάσταση και τις ανάγκες κάθε ασθενούς.
ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ;
Η Αποκατάσταση αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της συνολικής αντιμετώπισης της Νόσου Πάρκινσον και δεν περιορίζεται στην αντιμετώπιση της δυσκολίας στη βάδιση.
Στόχος είναι η διατήρηση και, όπου είναι δυνατόν, η βελτίωση της κινητικότητας, της μυϊκής δύναμης, της ισορροπίας, της βάδισης, της αντοχής, της ικανότητας εκτέλεσης των καθημερινών δραστηριοτήτων, της επικοινωνίας και της αυτονομίας.
Η συστηματική άσκηση αποτελεί βασικό μέρος της θεραπευτικής αντιμετώπισης και περιλαμβάνει αερόβια άσκηση, μυϊκή ενδυνάμωση, ασκήσεις ευλυγισίας, ισορροπίας και κινητικού συντονισμού, καθώς και εξάσκηση σε συγκεκριμένες καθημερινές δραστηριότητες.
Το πρόγραμμα προσαρμόζεται στη βαρύτητα της νόσου, στις κινητικές διακυμάνσεις, στην αντοχή και στα ιδιαίτερα προβλήματα κάθε ασθενούς.
ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΣΟ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΛΑΣΗ;
Στην ΑΝΑΠΛΑΣΗ, η Διεπιστημονική Ομάδα Αποκατάστασης εκτιμά την κινητική, λειτουργική, νοητική και ψυχολογική κατάσταση κάθε ασθενούς και καταρτίζει εξατομικευμένο πρόγραμμα Αποκατάστασης με συγκεκριμένους και μετρήσιμους θεραπευτικούς στόχους και συστηματική επανεκτίμηση της πορείας του.
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει:
- φυσικοθεραπεία,
- μυϊκή ενδυνάμωση και άσκηση αντοχής,
- εκπαίδευση της ισορροπίας και της βάδισης,
- ειδική κινησιοθεραπεία στη θεραπευτική πισίνα,
- εργοθεραπεία και εκπαίδευση στις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής,
- λογοθεραπεία για τις διαταραχές της φωνής, της ομιλίας, της επικοινωνίας και της κατάποσης,
- Κλινική Ψυχολογία – Νευροψυχολογία, με εκτίμηση και, όταν χρειάζεται, Αποκατάσταση των ανώτερων νοητικών λειτουργιών και ψυχολογική υποστήριξη,
- διαιτολογική αξιολόγηση και παρακολούθηση,
- νευρο-ουρολογική εκτίμηση όταν υπάρχουν διαταραχές της ούρησης,
- αξιολόγηση και αντιμετώπιση των διαταραχών της σεξουαλικής λειτουργίας,
- ενημέρωση, εκπαίδευση και καθοδήγηση του ασθενούς και της οικογένειάς του για την πορεία της νόσου, τη διαδικασία της Αποκατάστασης και την ασφαλή διαχείριση των λειτουργικών δυσκολιών.
Στους νοσηλευόμενους ασθενείς εφαρμόζεται, από την εισαγωγή τους, αναπνευστική φυσικοθεραπεία, με στόχο τη διατήρηση και βελτίωση της αναπνευστικής λειτουργίας, την καλύτερη έκπτυξη των πνευμόνων και τη διευκόλυνση της κινητοποίησης και της απομάκρυνσης των βρογχικών εκκρίσεων.
ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΗΣ ΒΑΔΙΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΠΑΓΩΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΒΑΔΙΣΗΣ (FREEZING)
Ιδιαίτερη θέση έχει η εξειδικευμένη εκπαίδευση της βάδισης με εξωτερικά ερεθίσματα.
Τα ρυθμικά ακουστικά ερεθίσματα, όπως ένας σταθερός ρυθμός, μπορούν να βοηθήσουν στη βελτίωση του μήκους και του ρυθμού των βημάτων και στην αντιμετώπιση επεισοδίων freezing.
Ανάλογα με τις ανάγκες του ασθενούς μπορεί επίσης να χρησιμοποιούνται οπτικά ή λεκτικά ερεθίσματα, καθώς και ειδικές τεχνικές για την έναρξη της βάδισης, τις στροφές, τα στενά περάσματα και άλλες καταστάσεις στις οποίες εμφανίζεται freezing.
Παράλληλα γίνεται εκπαίδευση στην ισορροπία, στις αλλαγές κατεύθυνσης, στις μετακινήσεις και στην ασφαλή εκτέλεση των καθημερινών δραστηριοτήτων, με ιδιαίτερη προσοχή στην πρόληψη των πτώσεων.
ΛΟΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑ – ΦΩΝΗ, ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΟΣΗ
Η λογοθεραπεία αντιμετωπίζει τη μειωμένη ένταση της φωνής, τις διαταραχές της άρθρωσης και της επικοινωνίας και βοηθά τον ασθενή να διατηρεί όσο το δυνατόν αποτελεσματικότερη επικοινωνία.
Αξιολογούνται επίσης προβλήματα που σχετίζονται με τη διαχείριση του σάλιου, όταν αυτά επηρεάζουν την καθημερινότητα, την επικοινωνία ή την ασφάλεια του ασθενούς.
Όταν υπάρχει διαταραχή της κατάποσης, πραγματοποιείται εξειδικευμένη αξιολόγηση και θεραπευτική αντιμετώπιση.
Στη Μονάδα Δυσφαγίας της ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ, όταν υπάρχει κλινική ένδειξη, πραγματοποιείται Ενδοσκοπική Αξιολόγηση της Κατάποσης – FEES (Flexible Endoscopic Evaluation of Swallowing).
Η εξέταση πραγματοποιείται με λεπτό, εύκαμπτο ενδοσκόπιο, το οποίο εισάγεται από τη μύτη και επιτρέπει την άμεση αξιολόγηση της λειτουργίας της κατάποσης, της διαχείρισης των εκκρίσεων και της προστασίας των αεραγωγών.
Με τον τρόπο αυτό αξιολογούνται η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της κατάποσης και τα ευρήματα αξιοποιούνται για τον εξατομικευμένο σχεδιασμό της θεραπείας, της σίτισης και της ενυδάτωσης.
ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΝΟΣΟ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ
Η διαιτολογική παρακολούθηση λαμβάνει υπόψη τη θρεπτική κατάσταση, το σωματικό βάρος, τη δυσκοιλιότητα, τη λειτουργία της κατάποσης και τη φαρμακευτική αγωγή.
Τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνη μπορεί, σε ορισμένους ασθενείς, να επηρεάζουν την απορρόφηση και τη μεταφορά της λεβοντόπα και να μειώνουν ή να καθυστερούν την κλινική της δράση.
Σε ασθενείς που λαμβάνουν λεβοντόπα και παρουσιάζουν κινητικές διακυμάνσεις, όταν χρειάζεται, προσαρμόζεται ο χρόνος κατανάλωσης τροφών πλούσιων σε πρωτεΐνη σε σχέση με τη λήψη του φαρμάκου, με καθοδήγηση από τον θεράποντα ιατρό και τον διαιτολόγο.
Η προσαρμογή αυτή, όταν ενδείκνυται, περιλαμβάνει την κατανάλωση του μεγαλύτερου μέρους της ημερήσιας πρωτεΐνης στο βραδινό γεύμα.
Η προσαρμογή γίνεται χωρίς μείωση της συνολικής ημερήσιας πρόσληψης πρωτεΐνης, η οποία είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της μυϊκής μάζας και της καλής θρεπτικής κατάστασης.
ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΣΙΕΛΟΡΡΟΙΑΣ
Στη Νόσο Πάρκινσον μπορεί να εμφανισθεί σιελόρροια, συνήθως λόγω διαταραχής του στοματοκινητικού ελέγχου και μειωμένης συχνότητας της αυτόματης κατάποσης του σάλιου και όχι λόγω αυξημένης παραγωγής του.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η οπίσθια διαφυγή του σάλιου προς τον φάρυγγα, επειδή μπορεί να αυξάνει τον κίνδυνο εισρόφησης.
Η αντιμετώπιση εξατομικεύεται και περιλαμβάνει, ανάλογα με τις ανάγκες, λογοθεραπευτικές παρεμβάσεις για τη βελτίωση του στοματοκινητικού ελέγχου και της κατάποσης, φαρμακευτική αγωγή και, σε επιλεγμένους ασθενείς, έγχυση βοτουλινικής τοξίνης τύπου Α στους σιελογόνους αδένες, συνήθως υπό υπερηχογραφική καθοδήγηση.
Η έγχυση βοτουλινικής τοξίνης στους σιελογόνους αδένες απαιτεί προσεκτική επιλογή του ασθενούς και στενή παρακολούθηση, επειδή σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να προκαλέσει ή να επιδεινώσει δυσκολίες στη μάσηση ή την κατάποση και να αυξήσει τον κίνδυνο εισρόφησης.
ΚΛΙΝΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ – ΝΕΥΡΟΨΥΧΟΛΟΓΙΑ
Η Κλινική Ψυχολογία – Νευροψυχολογία αποτελεί σημαντικό μέρος της συνολικής αντιμετώπισης της Νόσου Πάρκινσον.
Όταν υπάρχουν δυσκολίες στις ανώτερες νοητικές λειτουργίες, η νευροψυχολογική εκτίμηση εξετάζει την προσοχή, τη συγκέντρωση, την ταχύτητα επεξεργασίας πληροφοριών, τη μνήμη και την ικανότητα σχεδιασμού, οργάνωσης και επίλυσης προβλημάτων.
Όπου χρειάζεται, οργανώνεται εξατομικευμένο πρόγραμμα Αποκατάστασης των ανώτερων νοητικών λειτουργιών, με στόχους που συνδέονται με τις πραγματικές απαιτήσεις της καθημερινής ζωής.
Παράλληλα αξιολογούνται και αντιμετωπίζονται το άγχος, η κατάθλιψη και οι δυσκολίες ψυχολογικής προσαρμογής στη χρόνια νόσο.
ΨΗΦΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΓΝΩΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ RehaCom
Στην ΑΝΑΠΛΑΣΗ, όταν ενδείκνυται, το πρόγραμμα Αποκατάστασης των ανώτερων νοητικών λειτουργιών υποστηρίζεται από το εξειδικευμένο ψηφιακό σύστημα γνωστικής Αποκατάστασης RehaCom.
Μέσω ειδικά σχεδιασμένων ασκήσεων εξασκούνται λειτουργίες όπως η προσοχή, η μνήμη, η ταχύτητα επεξεργασίας πληροφοριών, οι εκτελεστικές λειτουργίες και οι οπτικοχωρικές ικανότητες.
Το επίπεδο δυσκολίας προσαρμόζεται στις ανάγκες και στην επίδοση του κάθε ασθενούς, επιτρέποντας εξατομικευμένη και συστηματική εξάσκηση και παρακολούθηση της πορείας του.
Το RehaCom χρησιμοποιείται ως μέρος του συνολικού προγράμματος Αποκατάστασης και δεν υποκαθιστά τη νευροψυχολογική αξιολόγηση και την εξατομικευμένη θεραπευτική παρέμβαση.
ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΗΣ ΟΥΡΗΣΗΣ
Στη Νόσο Πάρκινσον μπορεί να εμφανιστούν συχνουρία, επιτακτική ανάγκη για ούρηση, νυκτουρία, ακράτεια και, σε ορισμένους ασθενείς, δυσκολία στην πλήρη κένωση της ουροδόχου κύστης.
Όταν υπάρχουν τέτοια συμπτώματα, η διερεύνηση αρχίζει με το ιστορικό και την κλινική εκτίμηση και περιλαμβάνει, ανάλογα με τα ευρήματα, ημερολόγιο ούρησης και μέτρηση του υπολείμματος ούρων μετά την ούρηση.
Ο ουροδυναμικός έλεγχος δεν χρειάζεται σε όλους τους ασθενείς με Νόσο Πάρκινσον. Μπορεί να πραγματοποιηθεί όταν τα συμπτώματα είναι σημαντικά ή επίμονα, όταν υπάρχει δυσκολία στην κένωση της ουροδόχου κύστης ή όταν χρειάζεται να διευκρινιστεί καλύτερα το είδος της διαταραχής.
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται όταν σημαντική δυσκολία στην κένωση της ουροδόχου κύστης ή αυξημένο υπόλειμμα ούρων εμφανίζονται νωρίς στην πορεία της νόσου, επειδή μπορεί να χρειαστεί διερεύνηση και για άλλα παρκινσονικά σύνδρομα, όπως η Ατροφία Πολλαπλών Συστημάτων (MSA).
ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Η Νόσος Πάρκινσον είναι δυνατόν να επηρεάσει τη σεξουαλική επιθυμία και λειτουργία μέσω κινητικών συμπτωμάτων, δυσκαμψίας, κόπωσης, διαταραχών του Αυτόνομου Νευρικού Συστήματος, κατάθλιψης, άγχους ή άλλων παραγόντων.
Μπορεί να εμφανιστούν στυτική δυσλειτουργία, δυσκολίες στη λίπανση ή στον οργασμό. Σε κάποιους ασθενείς, όμως, ορισμένα φάρμακα για τη Νόσο Πάρκινσον μπορεί να προκαλέσουν υπερβολική αύξηση της σεξουαλικής επιθυμίας ή δυσκολία στον έλεγχο των σεξουαλικών παρορμήσεων και της συμπεριφοράς.
Η σεξουαλική αποκατάσταση περιλαμβάνει εξατομικευμένη αξιολόγηση, αντιμετώπιση των κινητικών και μη κινητικών παραγόντων που επηρεάζουν τη σεξουαλική ζωή, ανασκόπηση της φαρμακευτικής αγωγής όταν χρειάζεται, συμβουλευτική και ψυχολογική υποστήριξη και, όπου ενδείκνυται, ειδική ιατρική αντιμετώπιση.
ΡΟΜΠΟΤΙΚΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Σε κατάλληλα επιλεγμένους ασθενείς με σημαντικές διαταραχές της βάδισης μπορεί να χρησιμοποιούνται ρομποτικά συστήματα Αποκατάστασης για ελεγχόμενη και επαναλαμβανόμενη εξάσκηση της ορθοστάτησης και της βάδισης.
Η ρομποτική χρησιμοποιείται συμπληρωματικά, όταν εξυπηρετεί συγκεκριμένο λειτουργικό στόχο, και δεν υποκαθιστά την ενεργητική θεραπευτική άσκηση και την εξειδικευμένη εκπαίδευση της βάδισης.
ΝΕΥΡΟΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΜΕ navigated rTMS
Ο επαναληπτικός Διακρανιακός Μαγνητικός Ερεθισμός (rTMS) διερευνάται ως συμπληρωματική παρέμβαση στη Νόσο Πάρκινσον, κυρίως για ορισμένα κινητικά συμπτώματα και, σε επιλεγμένες περιπτώσεις, για συμπτώματα κατάθλιψης.
Στην ΑΝΑΠΛΑΣΗ διατίθεται Νευροπλοηγούμενος Επαναληπτικός Διακρανιακός Μαγνητικός Ερεθισμός – navigated rTMS, ώστε ο ερεθισμός να εφαρμόζεται με ακρίβεια στην επιλεγμένη περιοχή του εγκεφάλου.
Η μέθοδος παραμένει συμπληρωματική και υπό διερεύνηση και δεν αποτελεί καθιερωμένη θεραπεία της ίδιας της Νόσου Πάρκινσον ούτε υποκαθιστά τη φαρμακευτική αγωγή και το οργανωμένο πρόγραμμα Αποκατάστασης.
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ, ΑΘΛΗΣΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
Στην ΑΝΑΠΛΑΣΗ, η δημιουργική απασχόληση, η άθληση και η κοινωνική συμμετοχή συμπληρώνουν το πρόγραμμα Αποκατάστασης και προσαρμόζονται στην κινητική και λειτουργική κατάσταση, στις νοητικές δυνατότητες, στα ενδιαφέροντα και στους θεραπευτικούς στόχους κάθε ασθενούς.
Οι δραστηριότητες περιλαμβάνουν ζωγραφική, χειροτεχνία, μαγειρική, μουσική, χορό και ομαδικές δραστηριότητες, προσαρμοσμένη άθληση και συμμετοχή σε πολιτιστικές και κοινωνικές δραστηριότητες.
Στόχος είναι η διατήρηση της ενεργού συμμετοχής, της κοινωνικής αλληλεπίδρασης, της λειτουργικότητας και της μεγαλύτερης δυνατής αυτονομίας στην καθημερινή ζωή.
ΠΩΣ ΠΑΡΕΧΕΤΑΙ Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ;
Η Αποκατάσταση μπορεί να παρέχεται με Κλειστή Νοσηλεία, Ημερήσια Νοσηλεία ή Κατ’ Οίκον Αποκατάσταση, ανάλογα με την κλινική και λειτουργική κατάσταση και τις ανάγκες του ασθενούς.
ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΤΟΧΟΣ ΤΩΝ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ;
Στην ΑΝΑΠΛΑΣΗ, ο στόχος είναι η μεγαλύτερη δυνατή αποκατάσταση της λειτουργικής ικανότητας και της αυτονομίας του ασθενούς και η ενεργός επανένταξή του στην προσωπική, οικογενειακή, κοινωνική και επαγγελματική ζωή.
