ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΝΟΣΟΣ ΚΙΝΗΤΙΚΟΥ ΝΕΥΡΩΝΑ;
Η Νόσος Κινητικού Νευρώνα περιλαμβάνει μία ομάδα νευροεκφυλιστικών παθήσεων που εξελίσσονται σταδιακά και προσβάλλουν τους κινητικούς νευρώνες, δηλαδή τα νευρικά κύτταρα που ελέγχουν την εκούσια (ηθελημένη) κίνηση.
Η συχνότερη μορφή της είναι η Αμυοτροφική Πλάγια Σκλήρυνση – ALS (Amyotrophic Lateral Sclerosis).
Άλλες, πιο σπάνιες μορφές της νόσου περιλαμβάνουν την Προϊούσα Προμηκική Παράλυση – PBP, στην οποία επηρεάζονται αρχικά κυρίως η ομιλία και η κατάποση, την Προϊούσα Μυϊκή Ατροφία – PMA, στην οποία κυριαρχούν η μυϊκή αδυναμία και η ατροφία, και την Πρωτοπαθή Πλάγια Σκλήρυνση – PLS, στην οποία κυριαρχούν η προοδευτική μυϊκή δυσκαμψία, η σπαστικότητα και η αδυναμία.
Οι μορφές αυτές μπορεί να αλληλεπικαλύπτονται και η κλινική εικόνα να μεταβάλλεται με την εξέλιξη της νόσου.
Στην ALS προσβάλλονται τόσο οι ανώτεροι κινητικοί νευρώνες του εγκεφάλου όσο και οι κατώτεροι κινητικοί νευρώνες του εγκεφαλικού στελέχους και του νωτιαίου μυελού.
Η προσβολή των ανώτερων κινητικών νευρώνων προκαλεί μυϊκή δυσκαμψία και σπαστικότητα, με αυξημένα αντανακλαστικά.
Η προσβολή των κατώτερων κινητικών νευρώνων προκαλεί μυϊκή αδυναμία και ατροφία, καθώς και δεσμιδώσεις, δηλαδή μικρές ακούσιες συσπάσεις που φαίνονται κάτω από το δέρμα.
Για τον λόγο αυτό, ο ασθενής μπορεί να εμφανίζει ταυτόχρονα μυϊκή αδυναμία και ατροφία, αλλά και δυσκαμψία ή σπαστικότητα.
Καθώς η νόσος εξελίσσεται, μπορεί να επηρεαστούν η βάδιση, η χρήση των χεριών, η ομιλία, η κατάποση και η αναπνοή.
Η σειρά εμφάνισης των συμπτωμάτων και ο ρυθμός εξέλιξης διαφέρουν σημαντικά από ασθενή σε ασθενή.
Στις περισσότερες περιπτώσεις η αιτία δεν είναι πλήρως γνωστή. Σε ορισμένους ασθενείς εντοπίζονται γενετικές μεταβολές, ακόμη και χωρίς γνωστό οικογενειακό ιστορικό.
Ο νευρολόγος ενημερώνει τον ασθενή για τη δυνατότητα γενετικού ελέγχου, ακόμη και όταν δεν υπάρχει γνωστό οικογενειακό ιστορικό. Εφόσον ο ασθενής επιλέξει να προχωρήσει στον έλεγχο, ο νευρολόγος τον παραπέμπει για γενετική συμβουλευτική πριν από την εξέταση και μετά την έκδοση των αποτελεσμάτων, ώστε να ενημερωθεί για τη σημασία των πιθανών γενετικών ευρημάτων για τον ίδιο και την οικογένειά του.
ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ;
Η εμφάνιση της νόσου διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Στα αρχικά στάδια, τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:
- αδυναμία στο χέρι, με δυσκολία στο γράψιμο, στο κούμπωμα ή στο κράτημα αντικειμένων,
- αδυναμία στο πόδι, με παραπατήματα, πτώσεις ή δυσκολία στη βάδιση,
- μυϊκή ατροφία, κράμπες και δεσμιδώσεις, δηλαδή μικρές ακούσιες συσπάσεις που φαίνονται κάτω από το δέρμα,
- μυϊκή δυσκαμψία και σπαστικότητα,
- δυσφαγία, δηλαδή δυσκολία στην κατάποση τροφής, υγρών ή σάλιου,
- δυσκολία στην άρθρωση της ομιλίας.
Η αδυναμία των αναπνευστικών μυών μπορεί να προκαλέσει δύσπνοια, ιδιαίτερα στην ύπτια θέση, αδύναμο βήχα, διαταραχές του ύπνου, πρωινούς πονοκεφάλους και υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, η αισθητικότητα του σώματος διατηρείται ανέπαφη.
Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι η δυσκολία στην άρθρωση της ομιλίας δεν σημαίνει από μόνη της δυσκολία στην κατανόηση.
Ωστόσο, σε ορισμένους ασθενείς ενδέχεται να επηρεαστούν οι ανώτερες νοητικές λειτουργίες και η συμπεριφορά.
Σε ορισμένους ασθενείς μπορεί επίσης να εμφανιστεί συναισθηματική αστάθεια, με ακούσιο γέλιο ή κλάμα που δεν αντανακλά πάντοτε το πραγματικό συναίσθημα του ασθενούς, επειδή η νόσος μπορεί να επηρεάσει τα νευρωνικά δίκτυα που ελέγχουν την έκφραση του συναισθήματος.
ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ;
Ο νευρολόγος θέτει τη διάγνωση με βάση το ιστορικό, τη νευρολογική εξέταση, την πορεία των συμπτωμάτων και τον κατάλληλο διαγνωστικό έλεγχο.
Σημαντικό ρόλο έχουν το ηλεκτρομυογράφημα και οι μελέτες αγωγιμότητας των νεύρων. Ανάλογα με την κλινική εικόνα, χρειάζονται πρόσθετες εξετάσεις για τον αποκλεισμό άλλων παθήσεων που μπορεί να προκαλούν παρόμοια συμπτώματα.
Δεν υπάρχει μία μόνο εξέταση που να επιβεβαιώνει ή να αποκλείει από μόνη της τη Νόσο Κινητικού Νευρώνα.
Στο Νευροφυσιολογικό Εργαστήριο της ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ πραγματοποιείται νευροφυσιολογικός έλεγχος για τη διερεύνηση της Νόσου Κινητικού Νευρώνα, σε συνδυασμό με τη νευρολογική εκτίμηση.
ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ Η ALS;
Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει οριστική θεραπεία της ALS.
Υπάρχουν, όμως, θεραπείες που μπορούν να επηρεάσουν την πορεία της νόσου, καθώς και παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων και τη διατήρηση της ποιότητας ζωής.
Η ριλουζόλη αποτελεί καθιερωμένη φαρμακευτική θεραπεία.
Για ενήλικες ασθενείς με ALS που σχετίζεται με παθογόνο μετάλλαξη στο γονίδιο SOD1, έχει εγκριθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση η στοχευμένη θεραπεία τοφερσένη (tofersen). Η επιλογή και η παρακολούθηση της αγωγής γίνονται από τον θεράποντα νευρολόγο.
Η συνολική αντιμετώπιση περιλαμβάνει παράλληλα Διεπιστημονική Αποκατάσταση, αναπνευστική και διατροφική υποστήριξη, διατήρηση της επικοινωνίας και υποστήριξη της οικογένειας.
ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ Η ΕΓΚΑΙΡΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ;
Η Αποκατάσταση αρχίζει έγκαιρα και συνεχίζεται σε όλη την πορεία της νόσου, με προσαρμογή στις μεταβαλλόμενες ανάγκες του ασθενούς.
Στόχος είναι να διατηρούνται, στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, η κινητικότητα, η λειτουργική ικανότητα, η αυτοϋπηρέτηση και η επικοινωνία, να αντιμετωπίζονται τα συμπτώματα και να προλαμβάνονται επιπλοκές, όπως συγκάμψεις, κατακλίσεις, πτώσεις και υποθρεψία.
Τα βοηθήματα και οι υποστηρικτικές παρεμβάσεις πρέπει να σχεδιάζονται έγκαιρα, ώστε ο ασθενής και η οικογένειά του να έχουν χρόνο να ενημερωθούν και να εξοικειωθούν με τη χρήση τους.
ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΣΟ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΛΑΣΗ;
Στην ΑΝΑΠΛΑΣΗ, η Διεπιστημονική Ομάδα Αποκατάστασης, με επικεφαλής τον ειδικό ιατρό Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης και σε συνεργασία με τον θεράποντα νευρολόγο, αξιολογεί συστηματικά την κινητικότητα, την αναπνοή, την κατάποση, τη θρέψη, την επικοινωνία και την ικανότητα εκτέλεσης των καθημερινών δραστηριοτήτων.
Καταρτίζει εξατομικευμένο πρόγραμμα Αποκατάστασης, με συγκεκριμένους και μετρήσιμους θεραπευτικούς στόχους και συστηματική επανεκτίμηση της πορείας του ασθενούς και της επίτευξης των στόχων.
Η ένταση, η διάρκεια και ο συνδυασμός των παρεμβάσεων προσαρμόζονται στις δυνατότητες, στην αντοχή και στις επιθυμίες του ασθενούς.
ΚΛΙΝΙΚΗ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
Η λειτουργική κατάσταση επανεκτιμάται συστηματικά, επειδή οι ανάγκες του ασθενούς μεταβάλλονται με την εξέλιξη της νόσου.
Η αξιολόγηση περιλαμβάνει την κινητικότητα, την αυτοϋπηρέτηση, την ομιλία, την κατάποση και την αναπνευστική λειτουργία.
Στην ΑΝΑΠΛΑΣΗ χρησιμοποιείται η αναθεωρημένη κλίμακα ALSFRS–R (Amyotrophic Lateral Sclerosis Functional Rating Scale–Revised), για να παρακολουθούμε πώς αλλάζουν οι δυνατότητες του ασθενούς στην κίνηση, στην αυτοϋπηρέτηση, στην ομιλία, στην κατάποση και στην αναπνοή και να προσαρμόζουμε το πρόγραμμα Αποκατάστασης στις ανάγκες του.
ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΑΣΚΗΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΚΟΠΩΣΗΣ
Η φυσικοθεραπεία περιλαμβάνει, ανάλογα με τις δυνατότητες του ασθενούς, ενεργητικές, υποβοηθούμενες ή παθητικές κινήσεις, ήπιες διατάσεις, ασκήσεις διατήρησης της μυϊκής λειτουργίας και εκπαίδευση στις ασφαλείς μετακινήσεις.
Η άσκηση προσαρμόζεται στη μυϊκή δύναμη, στην αναπνευστική λειτουργία και στην κόπωση, με κατάλληλα διαλείμματα και χωρίς εξαντλητική επιβάρυνση.
Η ειδική κινησιοθεραπεία στη θεραπευτική πισίνα μπορεί να εντάσσεται στο πρόγραμμα επιλεγμένων ασθενών, όταν το επιτρέπουν η γενική και η αναπνευστική τους κατάσταση.
Η σπαστικότητα αντιμετωπίζεται όταν προκαλεί πόνο, περιορίζει την κίνηση και τη λειτουργικότητα, δυσχεραίνει τη φροντίδα ή συμβάλλει στην ανάπτυξη συγκάμψεων. Η αντιμετώπιση περιλαμβάνει σωστή τοποθέτηση, κινητοποίηση, χρήση κατάλληλων βοηθημάτων και ορθώσεων και, όταν χρειάζεται, φαρμακευτική αγωγή, με προσοχή στην ήδη υπάρχουσα μυϊκή αδυναμία.
ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΚΑΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ
Η αναπνευστική λειτουργία και η αποτελεσματικότητα του βήχα ελέγχονται τακτικά, ακόμη και πριν εμφανιστεί έντονη δύσπνοια.
Στην ΑΝΑΠΛΑΣΗ, στους νοσηλευόμενους ασθενείς εφαρμόζεται, από την εισαγωγή τους, αναπνευστική φυσικοθεραπεία, προσαρμοσμένη στην αναπνευστική κατάσταση και στην αντοχή τους, για την υποστήριξη της αναπνευστικής λειτουργίας και τη διευκόλυνση της κινητοποίησης και της απομάκρυνσης των βρογχικών εκκρίσεων.
Όταν ο βήχας είναι αδύναμος, χρειάζονται κατάλληλες τεχνικές υποβοήθησης και, όπου ενδείκνυται, ειδική συσκευή μηχανικής υποβοήθησης του βήχα.
Όταν εμφανίζονται συμπτώματα αναπνευστικής επιβάρυνσης ή οι μετρήσεις της ζωτικής χωρητικότητας των πνευμόνων και της δύναμης των αναπνευστικών μυών δείχνουν μείωση της αναπνευστικής λειτουργίας, αξιολογείται έγκαιρα η ανάγκη για υποστήριξη της αναπνοής με ειδική μάσκα χωρίς διασωλήνωση (Μη Επεμβατικός Αερισμός – NIV).
Ο Μη Επεμβατικός Αερισμός ξεκουράζει τους αναπνευστικούς μύες και βοηθά τον ασθενή να αναπνέει πιο αποτελεσματικά, μειώνοντας την προσπάθεια που απαιτείται για την αναπνοή.
Μπορεί επίσης να βελτιώσει τον ύπνο και την ποιότητα ζωής και να παρατείνει την επιβίωση.
Η σωστή εφαρμογή και η τακτική παρακολούθησή του απαιτούν εξειδικευμένη ιατρική εκτίμηση και συστηματική εκπαίδευση του ασθενούς και των φροντιστών του.
ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΚΑΤΑΠΟΣΗΣ – ΔΥΣΦΑΓΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΤΡΟΦΗ
Η δυσφαγία χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή, επειδή μπορεί να οδηγήσει σε εισρόφηση (είσοδο τροφής, υγρών ή σάλιου στην αναπνευστική οδό), πνευμονία από εισρόφηση, αφυδάτωση και υποθρεψία.
Απαιτούνται έγκαιρη αξιολόγηση και συστηματική παρακολούθηση του σωματικού βάρους και της πρόσληψης τροφής και υγρών.
Στη Μονάδα Δυσφαγίας της ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ, όταν υπάρχει κλινική ένδειξη, πραγματοποιείται Ενδοσκοπική Αξιολόγηση της Κατάποσης – FEES (Flexible Endoscopic Evaluation of Swallowing), για τον έλεγχο της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας της κατάποσης και τον εξατομικευμένο σχεδιασμό της θεραπείας, της σίτισης και της ενυδάτωσης.
Ο λογοθεραπευτής και ο κλινικός διαιτολόγος, σε συνεργασία με τον ιατρό, προσαρμόζουν τη σύσταση της τροφής και των υγρών, τη θέση και τον τρόπο σίτισης και το διατροφικό πρόγραμμα.
ΓΑΣΤΡΟΣΤΟΜΙΑ
Η γαστροστομία, δηλαδή η τοποθέτηση ειδικού σωλήνα σίτισης απευθείας στο στομάχι, συζητείται έγκαιρα με τον ασθενή και, εφόσον ο ίδιος το επιθυμεί, με την οικογένειά του.
Για τη λήψη της απόφασης, η Διεπιστημονική Ομάδα της ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ συνεκτιμά τη δυσκολία στην κατάποση, την απώλεια βάρους, την αναπνευστική λειτουργία, την προσπάθεια και την κόπωση που απαιτεί η σίτιση, τον κίνδυνο πνιγμού και εισρόφησης και τις επιθυμίες του ασθενούς.
Η απόφαση λαμβάνεται μετά από πλήρη ενημέρωση για τα οφέλη, τους πιθανούς κινδύνους και τις πρακτικές απαιτήσεις της καθημερινής φροντίδας.
Μετά την τοποθέτηση, η ομάδα διατροφικής υποστήριξης και το νοσηλευτικό προσωπικό της ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ εκπαιδεύουν τον ασθενή και την οικογένειά του στη σωστή και ασφαλή χρήση και φροντίδα της γαστροστομίας στο σπίτι, ώστε να υποστηρίζονται αποτελεσματικά η σίτιση, η ενυδάτωση και οι διατροφικές ανάγκες του ασθενούς.
ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΣΙΕΛΟΡΡΟΙΑΣ
Στη Νόσο Κινητικού Νευρώνα, ιδιαίτερα όταν επηρεάζεται ο στοματοκινητικός έλεγχος, δηλαδή ο έλεγχος των κινήσεων του στόματος και της γλώσσας που συμμετέχουν στην κατάποση, μπορεί να εμφανιστεί σιελόρροια.
Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι η σιελόρροια συνήθως οφείλεται στη δυσκολία του ασθενούς να διαχειριστεί και να καταπιεί το σάλιο του και όχι σε αυξημένη παραγωγή σάλιου.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η οπίσθια διαφυγή του σάλιου προς τον φάρυγγα, επειδή μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εισρόφησης.
Η αντιμετώπιση εξατομικεύεται και μπορεί να περιλαμβάνει κατάλληλη τοποθέτηση, στοματική υγιεινή, παρεμβάσεις για καλύτερη διαχείριση του σάλιου και της κατάποσης και, όταν χρειάζεται, φαρμακευτική αγωγή.
Σε επιλεγμένους ασθενείς με σοβαρή ή επίμονη σιελόρροια που δεν ελέγχεται επαρκώς με τη φαρμακευτική αγωγή ή όταν αυτή δεν είναι καλά ανεκτή, μπορεί να πραγματοποιηθεί έγχυση βοτουλινικής τοξίνης τύπου Α στους σιελογόνους αδένες από εξειδικευμένο ιατρό, συνήθως υπό υπερηχογραφική καθοδήγηση.
Ο ιατρός ελέγχει προσεκτικά την κατάποση και την αναπνοή πριν από την έγχυση και παρακολουθεί τον ασθενή μετά τη θεραπεία. Η βοτουλινική τοξίνη μπορεί να δυσκολέψει την κατάποση ή την αναπνοή και να αυξήσει τον κίνδυνο εισρόφησης.
ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
Στην ΑΝΑΠΛΑΣΗ, η λογοθεραπευτική παρέμβαση βοηθά τον ασθενή να επικοινωνεί με όσο το δυνατόν μικρότερη προσπάθεια. Τα κατάλληλα βοηθήματα επικοινωνίας επιλέγονται έγκαιρα και προσαρμόζονται καθώς αλλάζουν οι δυνατότητές του.
Μπορεί να χρησιμοποιούνται πίνακες γραμμάτων ή συμβόλων, εφαρμογές παραγωγής ομιλίας και, όταν χρειάζεται, συστήματα που ελέγχονται με το βλέμμα. Όταν ο ασθενής το επιθυμεί, μπορεί επίσης να διερευνάται η έγκαιρη καταγραφή της φωνής του για μελλοντική χρήση σε σύστημα επικοινωνίας.
Η δυνατότητα του ασθενούς να εκφράζει τις ανάγκες, τις επιθυμίες και τις αποφάσεις του παραμένει βασικός θεραπευτικός στόχος.
ΑΥΤΟΫΠΗΡΕΤΗΣΗ, ΒΟΗΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΦΡΟΝΤΙΔΑ
Στην ΑΝΑΠΛΑΣΗ, η εργοθεραπεία βοηθά τον ασθενή να εκτελεί καθημερινές δραστηριότητες με ασφάλεια και μικρότερη κόπωση. Προτείνονται προσαρμογές του χώρου, βοηθήματα σίτισης και ένδυσης, ορθώσεις, κατάλληλο αμαξίδιο και υποστήριξη της καθιστής θέσης.
Στην Κλειστή Νοσηλεία της ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ χρησιμοποιούνται προηγμένες θεραπευτικές κλίνες για την κατάλληλη τοποθέτηση και τη διαχείριση των πιέσεων στο σώμα. Σε ασθενείς με μεγάλη κινητική εξάρτηση μπορούν επίσης να χρησιμοποιούνται ηλεκτροκίνητοι γερανοί μεταφοράς για ασφαλέστερες μετακινήσεις.
Η νοσηλευτική και θεραπευτική φροντίδα περιλαμβάνει πρόληψη των κατακλίσεων, φροντίδα του στόματος και του δέρματος, αντιμετώπιση του πόνου και της δυσκοιλιότητας και ασφαλή καθημερινή κινητοποίηση.
ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ – ΝΕΥΡΟΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟΝ ΑΣΘΕΝΗ ΚΑΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ
Στην ΑΝΑΠΛΑΣΗ, παρέχονται ψυχολογική υποστήριξη, ενημέρωση και πρακτική εκπαίδευση στον ασθενή και στην οικογένειά του.
Όταν υπάρχουν μεταβολές στις ανώτερες νοητικές λειτουργίες ή στη συμπεριφορά, διενεργείται νευροψυχολογική εκτίμηση και ανάλογη προσαρμογή της επικοινωνίας και της συνολικής φροντίδας.
Η οικογένεια και οι κατάλληλα εκπαιδευμένοι επαγγελματίες φροντιστές καθοδηγούνται στις μετακινήσεις, στη σίτιση, στη χρήση του εξοπλισμού και στην αναγνώριση προβλημάτων που απαιτούν ιατρική αξιολόγηση.
Η Κοινωνική Υπηρεσία βοηθά στην οργάνωση της υποστήριξης στο σπίτι.
Ο σχεδιασμός της μελλοντικής φροντίδας γίνεται έγκαιρα, με τον ίδιο τον ασθενή και με σεβασμό στις επιλογές του. Η ανακουφιστική φροντίδα μπορεί να εντάσσεται παράλληλα, ανάλογα με τις ανάγκες, για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων και την υποστήριξη του ασθενούς και της οικογένειας.
ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Η Νόσος Κινητικού Νευρώνα μπορεί να επηρεάσει τη σεξουαλική ζωή κυρίως λόγω της μυϊκής αδυναμίας, της κόπωσης, του περιορισμού της κινητικότητας, της αναπνευστικής επιβάρυνσης και των ψυχολογικών συνεπειών της νόσου.
Στην ΑΝΑΠΛΑΣΗ, όταν υπάρχει σχετικό πρόβλημα και ο ασθενής το επιθυμεί, η σεξουαλική αποκατάσταση μπορεί να περιλαμβάνει εξατομικευμένη αξιολόγηση, πρακτική καθοδήγηση για ασφαλέστερες και λιγότερο απαιτητικές θέσεις, αντιμετώπιση παραγόντων που επηρεάζουν τη σεξουαλική λειτουργία, συμβουλευτική και ψυχολογική υποστήριξη και, όπου χρειάζεται, ειδική ιατρική αντιμετώπιση.
Η συμμετοχή του/της συντρόφου μπορεί να είναι χρήσιμη, εφόσον το επιθυμεί ο/η ασθενής.
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ, ΑΘΛΗΣΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
Στην ΑΝΑΠΛΑΣΗ, η δημιουργική απασχόληση, η άθληση και η κοινωνική συμμετοχή συμπληρώνουν το πρόγραμμα Αποκατάστασης και προσαρμόζονται στην κλινική και λειτουργική κατάσταση, στη μυϊκή δύναμη, στην αναπνευστική λειτουργία, στην αντοχή, στα ενδιαφέροντα και στους θεραπευτικούς στόχους κάθε ασθενούς.
Οι δραστηριότητες μπορεί να περιλαμβάνουν ζωγραφική, χειροτεχνία, μαγειρική, μουσικές και ομαδικές δραστηριότητες, προσαρμοσμένη άθληση και συμμετοχή σε πολιτιστικές και κοινωνικές δραστηριότητες εντός και εκτός της ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ.
Η Διεπιστημονική Ομάδα Αποκατάστασης επιλέγει και προσαρμόζει τις δραστηριότητες σε συνεργασία με τον ασθενή, καθώς οι δυνατότητες και οι ανάγκες του μεταβάλλονται στην πορεία της νόσου. Ιδιαίτερη προσοχή δίνεται στην κόπωση, στην αναπνευστική λειτουργία, στην ασφαλή μετακίνηση και στην επικοινωνία, με κατάλληλα βοηθήματα, επαρκή διαλείμματα ανάπαυσης και αποφυγή της εξάντλησης.
Στόχος είναι η διατήρηση της ενεργού συμμετοχής, της κοινωνικής αλληλεπίδρασης και των προσωπικών ενδιαφερόντων, με αξιοποίηση των λειτουργικών δυνατοτήτων του ασθενούς και την αναγκαία υποστήριξη στην καθημερινή και κοινωνική του ζωή.
ΠΩΣ ΠΑΡΕΧΕΤΑΙ Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ;
Η Αποκατάσταση μπορεί να παρέχεται με Κλειστή Νοσηλεία, Ημερήσια Νοσηλεία ή Κατ’ Οίκον Αποκατάσταση, ανάλογα με την κλινική και λειτουργική κατάσταση και τις ανάγκες του ασθενούς, με συνεχή συντονισμό των επαγγελματιών που συμμετέχουν στη φροντίδα του.
ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΤΟΧΟΣ ΤΩΝ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ;
Στην ΑΝΑΠΛΑΣΗ, στόχος μας είναι να βοηθήσουμε κάθε ασθενή να διατηρήσει, στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό και για όσο το δυνατόν περισσότερο, τη λειτουργική του ικανότητα, την αυτοϋπηρέτηση και την επικοινωνία του, με ασφάλεια, αξιοπρέπεια και ενεργό συμμετοχή στην προσωπική, οικογενειακή, κοινωνική και επαγγελματική του ζωή.
