Στην καθημερινότητα μας αρκετές φορές, ειδικά μεγαλώνοντας, στενοχωριόμαστε, είτε για μας, ή για δικούς μας ανθρώπους :
- Ξεχνάω συνέχεια τα γυαλιά μου
- Είδα ένα γνωστό στο δρόμο και δεν θυμόμουν το όνομά του
- Ξεχνάω ραντεβού
- Δυσκολεύομαι να βρω την κατάλληλη λέξη όταν μιλάω
- Δυσκολεύομαι να παρακολουθήσω μια εκπομπή στην τηλεόραση ή μια συζήτηση
Τι είναι όμως αυτό που διακρίνει την αναμενόμενη δυσκολία συγκράτησης πληροφοριών βάσει ηλικίας ή/και άγχους, από την παθολογική δυσκολία, που περιγράφεται ορθότερα με την λέξη «διαταραχή μνήμης»;
Πώς σχετίζεται η διαταραχή μνήμης με άλλες διαταραχές, όπως προσοχής, οργάνωσης πληροφοριών, κριτικής ικανότητας, λόγου;
Οι νευροεκφυλιστικές παθήσεις του εγκεφάλου , για παράδειγμα η νόσος Alzheimer, η Αγγειακή άνοια, οι Μετωποκροταφικές άνοιες, η νόσος Parkinson, η νόσος Creutzfeldt-Jakob, οι διαφόρων ειδών εγκεφαλοπάθειες, συσχετίζονται στις περισσότερες περιπτώσεις με διαταραχές μνήμης και άλλων νοητικών λειτουργιών.
Όταν μικρές δυσκολίες μνήμης είναι προάγγελοι νευροεκφυλιστικών νόσων, συνοδεύονται και από αλλαγές στη συμπεριφορά: Ενδεικτικά, μπορεί ο ασθενής να γίνεται νευρικός, δύσπιστος προς τους άλλους νομίζοντας ότι θα του κάνουν κακό, αδιάφορος και απόμακρος, ακραία διαχυτικός σε κοινωνικές συνθήκες που δεν το επιτρέπουν, αρχίζει να συσσωρεύει άχρηστα αντικείμενα και να εκδηλώνει συμπεριφορές παράξενες και ασυνήθιστες.
- Οι άνθρωποι με άνοια δεν πρέπει να απομονώνονται
- Η οικογένειά τους χρειάζεται καθοδήγηση, όχι ενοχές
- Η σύγχρονη νευροεπιστήμη μας αποκαλύπτει και ταυτόχρονα παρέχει τα εργαλεία για να «ξυπνάμε» τα πάσχοντα νευρωνικά δίκτυα του εγκεφάλου , ώστε οι θεραπείες να γίνονται εστιασμένα και εξατομικευμένα, προς όφελος του ασθενούς
